Yazan: Emre ATEŞ

Tire’nin sokaklarında yürürken insan kendini bir zaman tünelinin içinde bulur.
Kaldırımların arasında yüzlerce yıllık taşlar, geçmişten bugüne sessiz bir tanıklık yapar.
Her köşe başında, her kemerli pencerede, her avluda başka bir hikâye gizlidir.

Bir zamanlar ticaretin kalbi Tire’de atardı. Kervanlar Yemen’den gelen baharatı, Halep’ten gelen ipeği, Midilli’den gelen zeytinyağını bu topraklarda buluştururdu. Hanlarda yankılanan ayak sesleri, medreselerde yankılanan ilim, Tire’yi sadece bir şehir değil, bir kültür merkezi hâline getirmişti.

Bugün o hanların bir kısmı sessizdir belki, ama o sessizlikte bile bir ruh vardır.
Bir zamanlar demircinin çekiç sesiyle yankılanan sokaklar, şimdi rüzgârın taşıdığı kuş sesleriyle doludur. Ama Tire’nin ruhu aynı kalmıştır sakin, bilge, derin…

Tire, sadece taş binalardan ibaret bir şehir değil; bir yaşam biçiminin hafızasıdır.
Burada insanlar geçmişi unutmadan yaşar. Çocuklar, bir konağın gölgesinde oynarken bile o tarihin parçası olurlar.
Belki de bu yüzden Tire, birçoklarına göre küçük bir şehir olsa da, zamanın büyüklüğünü içinde taşır.

Bir gün olur da bu şehrin sokaklarında kaybolursanız, paniklemeyin. Çünkü Tire’de kaybolmak, aslında kendinizi bulmaktır.